วันหนึ่งผมกับ โรเบิร์ท (Treborikki ศิลปิน BlackSheep)ไปนั่งทานข้าวเย็นกับ
พี่โจ้ ปัญญา เพริศพิพัฒน์ ซาวด์เอนจิเนีย ที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งตรงโค้งกลางซอยร่วมฤดี
ถนนเพลินจิต เปิดประตูร้านเข้าไป ผมเดินสะดุดเสียงเพลงจนเสียหลัก กีตาร์สายไนลอน
กับเสียงร้องนิ่งๆใสๆของสาวน้อยคนหนึ่ง เพลงสากลเก่าๆที่เคยชินทำให้อาหารมื้อนั้นออกรสมาก
เบิร์ทปิ๊งไอเดียปรึกษากับผม ผมเห็นด้วยกับการที่จะทำอะไรบางอย่างให้คนที่มีความสามารถแบบนี้
เรากลับไปคุยกับน้องเขาอีกครั้งในอีกไม่กี่วันถัดมา ก็รู้ว่าน้องเขาชื่อ แฮม ชื่อจริงว่า
อารียา (นามสกุลผมจำคล้ายๆว่า อุปมัย หรือเปล่าไม่แน่ใจ) มีเพลงแต่งเองอยู่จำนวนหนึ่ง
พอได้เริ่มฟัง ความรู้สึกแรกคือ ไพเราะมาก เบิร์ทกับผมตกลงใจหุ้นทุนกันผลิตอัลบั้มทำมืออัลบั้มนี้ให้แฮม
รู้สึกจะออกสตางค์กันไปคนละสามพันห้าร้อยบาท(หรือกว่านั้นโดยประมาณ) แฮมออกเพลงกับฝีมือและเสียงร้อง
บันทึกเสียง LoFi ง่ายๆด้วยเครื่องMiniDiscแบบนั่งล้อมวงแจมสด เครื่องดนตรี3ชิ้นส่วนหนึ่ง
เบิร์ทเอาไปทำเป็นเพลงในรูปแบบที่สมบูรณ์อีกส่วนหนึ่ง
อัลบั้ม Ariyar นี้ ถูกวางจำหน่ายที่บูทเล็กๆบูทหนึ่งในงาน FatFestival ที่ สนามม้านางเลิ้งโดยแฮม เป็นผู้ยืนขายเอง
เพราะผมกับเบิร์ทมีคิวแสดงดนตรี และติดภารกิจกับบูทแบล็คชีพ
ยอดขายไม่ต้องถามนะครับ อย่างที่ท่านคาด แต่ผมก็มีความสุขที่ได้ช่วยเผยแพร่เพลงดีๆ
ตอนนี้แผ่นที่เหลือทั้งหมดอยู่ที่บ้านเบิร์ท (จริงๆน่าจะแบ่งมาสักหน่อย เอาไว้แจกฟรีกับผู้ที่สนใจจะฟัง)
และเพลง มนต์จันทรา รู้สึกจะได้รับเลือกให้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ วิญญาณ โลก
คนตาย.
